Na vijftig jaar bittere strijd
heeft de Oostelijke Federatie de Europese legers verslagen
en de macht over het Euraziatische continent gegrepen.
Maar weerstandshaarden,
die het onderdrukkende nieuwe regime bestrijden,
blijven achter in Euraziatische Zone Zeven.
Het leger wordt opnieuw ingezet.
Wederom moeten families hun zonen verliezen.
Ik ben vereerd U mijn bevindingen voor te leggen
op dit forum van het Ministerie van Gezondheid.
Heren, zoals jullie weten,
hebben we Eurasië verslagen
en onder controle gebracht.
Maar de snelheid van onze overwinning
mag ons niet weerhouden onszelf niet uit het oog te verliezen.
De gezondheid van onze natie is in crisis.
Radioactiviteit...
industrie afval...
chemische wapens hebben ons vergiftigd.
Milieu-ziekten zijn epidemisch
en een bedreiging voor onze toekomst.
Genetische mutaties tieren welig;
buiten het bereik van de huidige geneeskunde.
Sta me toe mijn bevindingen voor te stellen.
Dit zijn "neo-cellen",
het resultaat van mijn jarenlange studie.
Ik vond hen in het genoom
van een primitieve etnische groep.
Ze kunnen in elke cel worden omgezet
om menselijk weefsel te regenereren.
Elk intern orgaan,
zenuwen, botten, huid, haar...
alles kan worden gecultiveerd
en geoogst volgens onze noden.
Eenvoudig gesteld:
'Reserve onderdelen' voor de menselijke machine.
Zonder risico voor weefselafstoting,
ligt de medische technologie van onze dromen
eindelijk in het verschiet.
Kunnen we het nu gebruiken?
Met de nodige financiering, is het een kwestie van tijd.
Ons werk met klonen heeft jaren voorsprong op U.
Het is maar een hypothese.
Vader, moet je dit verder aanhoren?
Ja, het is theoretisch
maar als ik financiering krijg
en de nodige faciliteiten,
kunnen we ons volk redden.
Denk aan uw kinderen...
uw ouders...
en uw vrouwen.
Luna...
als de oorlog eindigt, laten we dan trouwen.
Natuurlijk.
Is dit waar wij voor gevochten hebben?
Vijftig jaren strijd
om uiteindelijk te uitgeput te zijn om onze maatschappij herop te bouwen?
Ik las uw verhandeling. "Technologie van de Menselijke Regeneratie"
Een werkelijk geworden droom...
...als het mogelijk is.
Het is zeker mogelijk.
Met meer onderzoek zeker?
Professor Azuma,
die dwazen erkennen uw werk niet.
In feite durven ze niet.
Het is verboden te suggereren
dat onze oorspronkelijke genen verbeterd moeten worden.
Excuseert U mij. Ik ben Kaoru Naito van Nikko Hairal Inc.
Wij hebben reeds een laboratorium gebouwd
om uw onderzoek te ontvangen.
Waarom?
Het leger heeft intresse gekregen.
Generaal Kamijo?
Het Ministerie van Defensie staat ter uwer beschikking.
Het spijt me te horen dat je vrouw ziek is.
Wat wil je zeggen?
Werk samen met ons, ...
laat al onze dromen uitkomen.
Huize Azuma
Dr. Kozuki, een beetje naar rechts.
Zo is het goed.
Plaats misschien een hand op de schouder van je dochter?
Okee, dat is prachtig.
Lachen, alstublieft.
Heb je beslist?
Ja.
Met de ziekte van je moeder?
En wat met Luna?
Ik kan niet hier blijven terwijl mijn vrienden vechten.
Haat je arts zijn zoveel?
Ik ben het mijn land verplicht.
Je hebt geen idee hoe oorlog echt is.
Het kan niet erger zijn dan lafheid.
Schat...
Laten we vandaag geen ruzie maken...
Laat zitten, Moeder.
Ga verder, alstublieft.
Luna,
gefeliciteerd met je verloving.
Dank U.
Kozuki, excuseer mij.
Mijn nieuw laboratorium is vorige week geopend.
Eén jaar later
Eurasia, Zone Zeven
Schiet, schiet.
Dood haar.
Doe het, of je bent de volgende.
Verstaan?
Midori...
Heb geduld. Ik zal een remedie vinden.
Granaat.
Oostelijke Federatie, Ministerie van Defensie
Kweek Labo
Eén moment, alstublieft.
Dr. Kozuki is beneden.
Breng hem naar boven.
Naar hier?
Inderdaad.
Onmiddelijk.
Indrukwekkende veiligheid.
Sorry voor de plotse uitnodiging. Is Luna bij jou?
Ze is in de hal.
Midori wilde jullie beiden zien.
Een goed idee na al die tijd.
Ze zal zich eenzaam voelen.
Is het al een jaar geleden?
Mijn zoons afwezigheid doet Luna afzien.
Nog altijd geen nieuws?
Niet tegen mij althans.
Hij is naar de oorlog gegaan, om mij te vernederen.
Zonen dagen hun vaders altijd uit.
Hij veracht me.
Ik gaf m'n werk voorrang op m'n familie,
maar kon niet eens mijn eigen vrouw genezen.
Is de Neo-cel behandeling dan nog niet klaar?
Het is ongelofelijk wat je hebt bereikt...
Bruikbaar?
Neen.
Het genezen van gewonden met nieuwe organen...
maakt mijn pantseronderzoek overbodig.
Het is lang niet voltooid.
En ik heb geen tijd meer.
Is ze zo ziek?
Ze is bijna blind.
Maar toch doet ze nog onderzoek...
Er is een selectief bladbederf
en algehele verdonkering.
Slechte voeding, misschien?
En de andere?
Hier zijn ze.
Heb je iets gehoord?
Nee, niets gehoord.
Ik denk dat er juist iemand aangekomen is.
Excuseer, kan je eens gaan kijken?
Zeker.
Moeder.
Ik ben thuis.
Kan je een remedie vinden?
Zou je dan niet beter bij haar zijn?
Ik mag niet opgeven.
Ja?
Nee...
Tetsuya.
Ik ben zo blij dat je veilig thuis bent!
We moeten dankbaar zijn.
Heb je Luna al gezien?
Ik zie haar binnenkort.
Moet je zeker doen. Ze heeft zo lang gewacht.
Ik weet het...
Ik ben zo vergeetachtig.
Ze komen eten vanavond.
Het zal zo'n verrassing zijn.
Ikegami-san, Ikegami-san!
Professor!
Wat scheelt er?
Mijn zoon...
hij is dood...
Op 16 september bracht sergeant Azuma het ultieme offer.
Hij liet het leven in de strijd,
voor God en het vaderland.
Een zeer...
Een zeer edel en heldhaftig einde.
Na postume bevordering,
zal hij morgen begraven worden.
Tetsuya!
Een staatsbegrafenis met volledige militaire eer.
Je mag het lichaam deze avond bekijken.
Maak je, alstublieft, klaar.
Luna...
Ik heb het verknoeid; nu ben je alleen.
We hadden zeeën van tijd,
dus beschouwde ik je als een zekerheid.
Ik weet dat het te laat is, nu...
maar ik laat je nooit meer achter.
Zijn lichaam is onderweg.
De begrafenis is morgen.
Heb je het Midori verteld?
Ze weet het al.
Waarschuwing.
Defect.
Overbelasting van de druk. Onbekende oorzaak.
Faling van het osmosebassin.
Sluit het vacuüm toevoer.
Wat gebeurt er?
Wat in Godsnaam is dat?
Kweekvloeistoffen veranderen.
Maar wat is...
De neo-cellen...
Het zijn de neo-cellen.
De organen combineren opnieuw.
Professor, wat gebeurt er?
Maar...?
Wat is dat?
Code 206, code 206.
Ik ben het, Naito.
Kom hier, nu.
Professor, laten we gaan.
Doe open.
We zijn nog steeds hier.
Ze komen...
Sluit de overschot op.
Wacht.
Stel een veiligheidszone in.
Wie zei dat we jouw orders moeten opvolgen?
Het hele project is mijn verantwoordelijkheid.
Nieuwelingen zwijgen en doen wat ze gevraagt is.
Al de rest, buiten!
Geef me het hoofdkwartier.
Luna...
Wat is er gebeurd?
Naito hier. ik keer terug. Ik zal rapporteren als ik er ben.
Moeder...
Tetsuya...
Ze ontsnappen in een voertuig.
Met een gijzelaar. Sluit Eurasiatische Zone drie af.
Waar is mijn vrouw?
Houd vol, schatje.
Azuma.
Wat gebeurt er?
Ben je gek?
Je zoon is dood.
Ik wil niet terugkeren.
Alstublieft.
Stop!
Help me even.
Hoe is dit mogelijk?
Je kan door die deur ontsnappen.
Let op Tetsuya.
Je mag niet sterven.
Houd vol.
Niet doodgaan.
Mijn God...
Wat heb je gedaan?
Wat dan?
Vreemde onruststokers zijn nog steeds op vrije voeten.
Zwaar besmet met infectie.
Meld zo vlug mogelijk hun aanwezigheid.
Je papieren.
Je kan door.
Het ziet er naar uit dat ze naar Zone zeven gaan.
Huize Kozuki.
Dit is het lichaamspantser dat ik heb ontwikkeld.
Het beschermd de soldaat volledig
en laat hem bewegen als de bliksem.
Tetsuya's spieren zijn zo overontwikkeld
dat hij zichzelf kan verscheuren.
Wij moeten de interne druk stabiliseren.
Sekiguchi.
Houd vol.
Sekiguchi, niet doodgaan.
Moeder...
...je haatte de oorlog zo erg.
Je vroeg je af wanneer het zou eindigen...
Hoevelen er nog zouden sterven...
Of er ooit vrede zou komen...
We leven!
Tegen alle verwachtingen, hebben we het overleefd.
Heeft de mensheid ons recht op leven erkend?
Nee. ze hebben onze broeders vermoord.
Alsof zij het recht hadden te oordelen.
Alsof zij dergelijke macht verdienden.
Wij hebben evenveel recht op leven.
Het kan niet gerantsoeneerd worden.
Noch ontkend bij geboorte.
Geen sprake van.
Natuurlijk kan dit niet.
Maar de mens veronderstelde ons te kunnen veroordelen.
Als zij dit recht opeisen, dan kunnen wij dat ook...
We zullen wraak nemen.
We zullen hier een koninkrijk bouwen.
We leven ons leven ten volle,
en doen wat we moeten doen.
Laten we ons "Neo-Sapiens" noemen.
Wij beloven hierbij
om de mensheid uit te roeien.
Wij zijn de Neo-Sapiens.
Kniel voor ons.
Zijn we klaar voor het volgende offensief?
Ja.
Twee divisies staan klaar.
De inlichtingendienst meldt elf wetenschappers in het doelgebied.
Robot techniekers, kernfysici en een wapenspecialist.
Perfect voor onze nieuwe fabriek.
Is het klaar?
Breng me die wetenschappers.
Laat hen bijdragen tot onze macht.
Vergeet het.
Berichten wijzen erop
dat er militaire wetenschappers worden ontvoerd
om in robotfabrieken te werken.
Ons leger versterkt de verdediging
van burgerlijke installaties.
Meer kan ik niet doen.
Het is niet perfect,
maar het zal hem beletten uiteen te barsten.
Vader?
Dr. Kozuki, pantser specialist.
Hij is van ons nu.
Nietige mens.
Tetsuya?
Mijn jongen...
Het lot heeft iets in petto voor u.
Het zal moeilijk zijn.
Maar...
er moet toch een reden voor zijn.
Het moet wel...
Ga je lotsbestemming tegemoet.
Luna.
Het spijt me.
Nooit achterom kijken.
Vader!
Tetsuya, sta op.
Meekomen.
Tetsuya, wakker worden!
Waar is ze?
Wie ben jij?
Waar is mijn moeder?
Jij hoort dood te zijn.
Tetsuya...
Stop.
Ga weg.
Uit de weg.
Ga weg, freaks.
Zijn je 'neo-cellen' klaar?
Ik kan niet wachten.
Welk nut heb je, als je niet eens kan leveren?
Geen uitvluchten meer, Naito.
Nog altijd egoïstisch.
Het enige waar jullie aan denken is jezelf.
Hoe durven jullie!
Oude zakken die hun eigen huid redden.
Zelfs voor de zoon van de generaal is dit onvergeeflijk.
De Neo-Sapiens bedreigen onze natie,
maar jullie enige zorg is jullie gezondheid?
Dit is onvergeeflijk.
Zoon.
Je weet dat dit verraad is?
Natuurlijk.
De Oostelijke Federatie is nu van mij.
Sorry. Het tijdperk van hersenlose idioten is voorbij.
Zoon.
Tevreden, nu?
Commandant Kamijo.
Laat me je voorstellen
Professor Azuma.
Vader van de Neo-Sapiens.
Waarom loog je tegen hem?
Vreemd.
Ik dacht dat je tevreden zou zijn.
Ik heb ze niet geschapen.
Ik weet niet hoe ze tot leven zijn gekomen.
Het is te laat om onwetendheid in te roepen.
Ze worden dag na dag sterker.
Als we hun zwakheid niet vinden, hen niet leren bestrijden,...
dan komen onze levens in gevaar.
Zet je onderzoek voort.
In ruil zal het leger je vrouw vinden.
Houd je aan het verhaal, oude man.
Lig niet dwars.
Uw tijd is eindelijk aangebroken.
Waarom moeten mensen altijd vechten?
Wie deed dit?
We zijn gekwetst, dus kwetsen we op onze beurt...
We worden vermoord, dus moorden we op onze beurt...
Eindeloze herhaling.
Ik kan het zien.
Wat moet ik doen?
Wat kan je zien?
Een visioen...
van hoe het zou geweest zijn...
En nu... Mijn eigen vader vermoord...
Wat moet ik doen?
Wat zou het beste zijn?
bij vrede...
Moet ik een wapen nemen en doden?
Dan doe ik dat.
Als het de pijn zou weghalen.
Moet ik ook gaan vechten?
Stop met die onzin.
Maar jij hebt gevochten?
Het is mijn plicht.
Je wou naar de oorlog gaan.
Je hebt geen idee hoe oorlog echt is...
Je hebt geen idee hoe oorlog echt is.
Luna.
Ga hier weg.
Hoe bedoel je?
Als je bij mij blijft,
eindig je dood.
Wil je dat ik weer alleen ben?
Verlaat mij niet.
Moet ik weer alleen zijn?
Verlaat mij niet.
Luna, luister.
Je zag het toch ook, nietwaar?
Wat mensen anderen aandoen.
Het kan mij niet schelen hoe je eruit ziet.
Je bent nog steeds een mens.
Je bent nog steeds lief.
Ik ben niet langer mens.
Maar...
Je bent alles wat me rest.
Tetsuya.
Luna?
Je mag niet sterven.
Houd vol.
Waarde landgenoten. Ik heb treurig nieuws.
Enkele dagen geleden is mijn geliefde Vader
gewond geraakt in een terroristische aanval.
Gelukkig is zijn leven niet in gevaar,
maar hij kan zijn normale plichten niet vervullen.
Gisteren, benoemde het Kabinet mij
om zijn werk verder te zetten.
Zijn naam is Flender.
Houd normaal niet van vreemdelingen.
Het is besmetting.
Ik kan hem slechts een basisbehandeling geven.
Ga zitten.
Het is niet veel, neem alles maar.
We moeten de ideale,
meest menselijke maatschappij bouwen, die de wereld ooit gezien heeft.
Hopelijk krijgen we het juist ditmaal.
Wat deed je daarbuiten?
De vervuiling is zo erg dat niemand het riskeert.
Tenzij ze op de vlucht zijn.
Wat is je naam?
Mijn naam is Tetsuya.
Tetsuya?
Mijn zoon had jouw leeftijd.
Heb je de ruïnes gezien?
Daar is veel gemoord geweest...
en veel mensen zijn meegenomen en nooit meer teruggekeerd.
Bijna niets is overgebleven.
Dokter...
Wat nu?
Vertrouw geen buitenstaanders.
Het is gevaarlijk.
Waarom?
Misschien is hij een spion.
Die onzin, weer...
Tetsuya, er was eens een tijd,
dat we geloofden in "Casshern", een beschermengel.
Misschien leefden we daardoor in vrede
en hadden we zoveel jaar voorspoed.
Maar één dag veranderde alles.
Een grensgeschil met onze buren.
Enkele zinloze gevechten.
Achterdocht bepaalde al onze acties.
We vergaten hoe mensen te vertrouwen.
We vielen onze buren binnen uit "zelf-verdediging".
Ik denk dat Casshern ons heeft laten vallen.
Toen werden wij binnengevallen.
Mensen?
Weeral mensen?
Laten we gaan.
Stop.
Waarom die mensen aanvallen?
Deserteur... wat kan het jou schelen?
De oorlog zou al voorbij moeten zijn.
Er zijn overal terroristen.
Deze mensen zijn geen terroristen.
Kan me geen fuck schelen.
Ik volg gewoon bevelen op.
Als ik jou was, zou ik schieten.
Zoals je gehoord hebt, was ik ooit één van hen.
We hebben jou alles afgenomen.
Kun je mijn volk redden?
Is dat hem?
Je bent van mij...
Wie ben jij?
Luna.
Denk je dat je kan ontsnappen?
Luna.
Maak open.
Nu...
Ik vermoord...
jullie tot de laatste man.
Vlucht 18 verzoekt toestemming om te koppelen.
Toestemming gegeven.
Beloof me één ding.
Dat als je wint...
je deze mensen gaat helpen.
Eerlijk is eerlijk.
Mijn naam is Barashin.
En mijn naam is...
Casshern.
Onze sterke natie, gevormd uit leed,
inspireert en beschermt. Lang leve onze natie.
Dan komt wijsheid
en diep, stil geloof.
Mogen de dromen van onze vaders
openbloeien bij onze blije offers.
Laten we onze plicht aanvaarden. Enkel daarmee zullen we slagen.
Waarde landgenoten,
We staan voor een grote uitdaging...
Inderdaad.
Maak je klaar zodra je kan.
We bevechten de Neo-Sapiens,
we bevechten de terroristen.
De professor brengt nieuwe monsters.
Zijn mijn neo-cellen al klaar?
Generaal...
U offert zonen, broers...
Uw leed is onvoorstelbaar.
Misschien bestaan die zaken niet eens?
Maar ook ik begrijp uw leed.
Vele jaren geleden...
was ook mijn eigen moeder slachtoffer.
Ontvoerd door Zone Zeven terroristen.
Ze werd gemarteld
en dan vermoord.
Ik haate mijn vader, omdat hij haar niet redde.
Je hebt geen recht op leven.
Door uw soort...
is mijn volledig familie dood.
Het getijde der geschiedenis brengt leed,
maar komt terug met wijsheid.
Moordenaar.
Voel mijn...
... lijden.
Ik heb er niet tegen gevochten.
Ik heb mijzelf overgegeven aan het lijden.
Ik werd een betere soldaat, een betere persoon.
Voor eer en rechtvaardigheid,
voor onze grote natie.
Laten we ons opnieuw beraden over onze echte vijand,
en focussen op de overwinning.
Nu begrijp ik het...
Eindelijk, ik begrijp het ook.
Dat is wat ze bedoelde.
We moeten ons voorbereiden op de strijd
tegen dat ongelooflijke kwaad,
en de droom van onze nieuwe natie herinneren.
Het is okee, nu.
Vergeet het.
Alles vergeven.
Ik hoop...
dat je de eeuwige rust hebt gevonden.
Hebben we de oorlog niet gewonnen?
Waarom sterven onze soldaten nog steeds?
Tussen het puin en de begrafenissen...
is de basis gelegd
voor onze laatste overwinning.
Waar ga je heen?
Het is allemaal voorbij.
Dat beslis ik.
Experimenteer op de Neo-Sapiens,
je bent er bijna.
Bestudeer de bliksem...
Vergeet onze droom niet.
Wat gebeurt er?
Wat ben je aan het doen?
Een aardig meisje als jij zou dit niet begrijpen.
Maar voor ons, gewone burgers,
is dit de enige manier om te overleven.
Nietwaar, Professor?
Er is geen weg terug.
Dit is de plaats van mijn geboorte.
Ik zou je 'Vader' moeten noemen.
Maar mijn haat is even diep als de liefde van een kind.
Hoewel het mij verteerd,
zal het altijd deel van mij uitmaken.
Geboren uit haat,
Opgegroeid met haat.
Net als een mens.
En jou andere zoon...
Tetsuya, geboren uit de edele Midori,
wordt vandaag herboren
als mijn broer.
Vertel me de waarheid.
Ik moet alleen even hierin...
Wat een klucht.
Commandant...
Ik wist niet...
...dat het een val was.
Ik moet alleen even hierin...
Als we een tweede kans krijgen op leven,
waarom ze dan ten volle leven.
Ik kom dadelijk bij je.
Dank u.
Tetsuya.
Wil je je moeder zien?
Moeder...
Ze slaapt.
Wat heb je gedaan met haar?
Hoezo?
Ze slaapt gewoon...
op een plaats zonder lijden.
Zonder lijden?
Ja.
Zonder oorlog,
enkel harmonie voor iedereen.
Mijn belofte aan haar.
De mens is nooit tevreden met wat hij heeft.
Zijn bestaan resulteerd in talloze doden.
Strevend naar de basis van het leven,
veroordeelt hij duizenden tot de dood.
Hij vecht voor vrede.
Dat is de wereld die de mens gebouwd heeft.
Ik zal ze vernietigen en een nieuwe maken.
Een paradijs.
Met diezelfde droom vermoord ook jij anderen.
Heeft ook maar één van hen
geluisterd naar ons?
Heeft iemand eraan gedacht ons te helpen?
Om onze levenswens te aanhoren?
Alleen Midori.
De enige.
Je hebt haar ontvoerd.
Nee.
Zij hielp ons.
Ik geloof je niet.
Waarom vecht je?
Als je ons uitroeid, zal alles dan voorbij zijn?
Zal dat vrede en eenvoud brengen?
Kan de mens zo leven?
Jij, zelf een monster...
...stop met dromen.
Als de mens niet veranderd, komt er geen einde aan.
Geschiedenis en Godsdienst bewijzen het.
Kan je goed van kwaad onderscheiden?
Sluit je bij me aan.
Laten we een nieuwe wereld bouwen.
Jij bent mijn enige bondgenoot.
Vergeet niet,
dat ook jij geen mens bent.
Commandant.
Zoon.
Jij weet waarom ik je bel...
Weer met je oude spelletjes bezig...
De staatsgreep is over.
Het is op het nieuws.
Ik geef jou de schuld voor het bestaan van de Neo-Sapiens.
Jij en die professor.
Het is voorbij.
Er is geen weg terug.
Ik ben niet van plan terug te keren.
Zeker niet naar jou.
Moeder...
Was ik verkeerd?
Ik vocht voor een goede zaak.
Zoals hij gezegd heeft...
kan ik goed niet van kwaad onderscheiden.
Als jij haat omhelst,
zal je vijand het ook doen.
Op die manier...
veranderd er niets.
Tetsuya...
Niemand heeft altijd gelijk,
en niemand heeft altijd ongelijk.
De oplossing is coëxistentie.
Laat de moed niet zakken.
Staak de strijd.
Ik begrijp het nog steeds niet.
Wat je zei begrepen te hebben.
Dus moet ik nog in leven zijn...
Als dit leven is...
Wat heb je gedaan?
Wat is dat?
Wij deden niets.
Dat versta ik.
Maar haat brengt alleen meer haat.
Mijn zoon, Tetsuya, heeft ook zijn leven verloren in de oorlog.
Ik zou liegen als ik zei dat het geen pijn doet.
Maar vasthouden aan mijn haat brengt mijn zoon niet terug.
Hoe kan je zo mild zijn?
Jij kan dat ook.
Miidori...
Vergeef me...
Luna...
Dit is de laatste keer dat ik je verlaat.
Doe wat je moet doen.
Waar is mijn vrouw?
Richt op hun Hoofdkwartier.
Maar uw zoon is daar. - Kan me niets schelen. Vuur.
Zoon,
Ook ik, deed wat ik het best achtte voor onze natie.
Maak je klaar om opnieuw te schieten.
Is het nog niet voldoende?
Zij zijn dan wel een nieuw ras, voor U,
maar vanbinnen zijn ze nog mens.
Ik zal je eens iets vertellen.
Ze heeft het bij het rechte eind. Jullie zijn mensen.
Eurasia, Zone Zeven.
Resten van etnische zuivering.
Azuma is niet jou "vader".
Zijn neo-cellen onderzoek faalde.
We hebben echter ontdekt
dat jullie onze voorvaderen zijn,
de "originele mensen".
Inderdaad.
Ik geef het niet graag toe, maar Zone Zeven is waar de beschaving begon.
Naito bracht je binnen
om de neo-cellen te isoleren.
Maar het onderzoek faalde. Niet genoeg lichamen.
Dan hadden we het idee
om het nationaal beleid af te stemmen op de medische behoeften.
Met andere woorden
jullie werden gebruikt om mijn vader langer te laten leven.
Net een slechte grap.
Een krankzinnig beleid gedreven door de hebzucht naar een lang leven.
Uw arrogante theorie is verkeerd.
Voorbestemd ons te haten omdat je ons bent.
Zonder dat je het wist.
Stilte.
Waag het niet ons te vergelijken.
Gespuis, julie zijn onze voorouders.
Gemuteerd afval waar ik zelf wel mee afreken.
Moordenaar.
Voel mijn leed.
Ik bergrijp er niets van.
Ik begrijp er helemaal niets van.
Vergeef mij.
Vader.
Waar ga je heen?
Ik ga naar huis.
Naar ons huis.
Maak je geen zorgen, ik vraag je niet mee te komen.
Maar uw moeder heeft zorgen nodig.
Ze is dood.
Maar jij kwam terug.
Ben je blind geweest
voor het lijden, veroorzaakt door mijn terugkeer?
Beschuldig je mij?
Daar gaat het niet om.
Het gaat niet om het geluk van één enkel persoon.
Het gaat jou niet aan of ze dood gaat.
Als je ooit van iemand hebt gehouden,
zou je het begrijpen.
Sta niet in de weg van ons geluk.
Wat doe je?
Geef haar aan mij.
Nu.
Nooit.
Weet je wat het is om iemand 'lief te hebben'?
Ik breng haar spoedig terug.
Moeder...
Wat in Godsnaam...
was de betekenis van mijn leven?
Wat in Godsnaam...
was de betekenis van mijn wedergeboorte?
Moeder...
Tetsuya...
Loop weg...
Dit ben ik niet echt...
Ik kan niet helpen wat ik doe...
Ik wil je geen pijn doen...
Ik wil weglopen...
van het leed...
Vergeet alles...
Herbegin...
Ik weet het.
Laten we de haat nu eindigen.
Ik wilde geen leed meer veroorzaken,
maar het is nu te laat.
Je zal niet meer alleen zijn.
Ik zal altijd bij jou zijn.
Enkel wij twee vanaf nu.
Eindelijk begrijp ik het.
Wij kwetsen anderen door ons bestaan.
Dat is nu eenmaal de manier waarop we leven.
We moeten leren vergeven.
Realiseren dat het bestaan
gedeeld moet worden.
We zijn hier niet alleen om te bestaan;
maar om de sterkte te vinden, om vreedzaam samen te leven.
Het kan van iets klein beginnen,
het kan zelfs onmogelijk lijken.
Maar we moeten ergens beginnen.
Hoop...
...onze nalatenschap.
Vertaald door Mystical www.nlondertitels.com